Agro-ecologie versus ggo

28 maart 2012

De KVIV-studiedag 'Voedsel voor meer dan zeven miljard mensen' nodigde uit om te discussiëren over de manier waarop voedselzekerheid duurzaam gegarandeerd kan worden. Gewasbeschermingsmiddelen en ggo's kunnen volgens Peter Jaeken van Phytofar en René Custers van VIB een bijdrage leveren, terwijl Vera Dua van het Centrum voor Duurzame Ontwikkeling (UGent) voluit de kaart wil trekken van agro-ecologie.

Voedselveiligheid is armoedeprobleem

De KVIV-studiedag 'Voedsel voor meer dan zeven miljard mensen' nodigde uit om te discussiëren over de manier waarop voedselzekerheid duurzaam gegarandeerd kan worden. Gewasbeschermingsmiddelen en ggo's kunnen volgens Peter Jaeken van Phytofar en René Custers van VIB een bijdrage leveren, terwijl Vera Dua van het Centrum voor Duurzame Ontwikkeling (UGent) voluit de kaart wil trekken van agro-ecologie.

Voedselveiligheid is armoedeprobleem

“Van voedselzekerheid is pas sprake wanneer mensen zowel fysiek als economisch toegang hebben tot voedsel”, zei Johan Swinnen, econoom aan de K.U.Leuven, op de jaarlijkse studiedag van de werkgroep Plantenbescherming van de Koninklijke Vlaamse Ingenieursvereniging (KVIV). Voedselzekerheid noemt hij vooral een armoedeprobleem, wat bevestigd wordt door de Wereldvoedselorganisatie (FAO) die stelt dat de wereld technisch gezien voldoende grondstoffen heeft om negen miljard mensen te voeden tegen 2050.

Gewasbescherming en ggo voor voedselveiligheid?

“Om de productiestijging die alleszins nodig is te realiseren, kunnen de verliezen op het veld door onkruid, plagen en ziekten verder teruggedrongen worden met behulp van gewasbeschermingsmiddelen”, meent Peter Jaeken, secretaris-generaal van de sectorvereniging van de industrie van gewasbeschermingsmiddelen (Phytofar). Met producten die effectief, gebruiks- en milieuvriendelijk en financieel interessant zijn, wil de industrie bijdragen aan voedselzekerheid.

In de zoektocht naar ‘robuustere’ gewassen met stabielere en hogere opbrengsten ziet René Custers, regulatory affairs manager van het Vlaams Instituut voor Biotechnologie (VIB), klassieke veredeling hand in hand gaan met genetische modificatie. “Na de introductie van een ggo-eigenschap in een plant wordt die verder verbeterd door middel van veredeling”, legt Custers uit. Droogtetolerante maïs staat het dichtst bij een marktintroductie in de EU. “In onze contreien zou de landbouw het meest gebaat zijn met een meervoudig resistente ggo-aardappel aangezien aardappelen het meeste fungiciden vergen”, zegt Custers.

Niet kiezen voor 'business as usual' maar voor duurzame oplossingen

Voormalig minister van landbouw en leefmilieu Vera Dua gaf als academisch consulent van het Centrum voor Duurzame Ontwikkeling (UGent) haar visie op het landbouw- en voedselsysteem. “Bijna één miljard mensen lijden honger, een even groot aantal kampt met gebreksverschijnselen door eenzijdige voeding en tegelijk zijn er één miljard mensen met obesitas, diabetes en hart- en vaatziekten. Wereldwijd gaat 30 à 40 procent van het voedsel verloren. De leefbaarheid van kleine landbouwbedrijven is niet gegarandeerd ondanks de hoge voedselprijzen. En er is het klimaatprobleem, de milieu-impact van landbouw en de impact op de biodiversiteit”, illustreert Dua de crisis van het huidige landbouw- en voedselsysteem.

‘Business as usual’ is volgens Dua geen optie want alleen al het effect van de klimaatverandering dreigt volgens ontwikkelingsorganisatie UNDP 600 miljoen mensen extra met honger te confronteren. Zij beschouwt het als een ongelooflijk complexe uitdaging om tegen 2050 de ganse wereldbevolking op een duurzame en rechtvaardige manier te voorzien van voldoende, gezond en betaalbaar voedsel en tegelijk boeren een leefbaar inkomen garanderen. “Wereldwijd is 4,5 miljard hectare landbouwgrond aanwezig. Met elke hectare twee mensen voeden, is theoretisch perfect mogelijk, maar wie weet hoe duur water en energie in de toekomst worden. We zullen alle oplossingen nodig hebben om de transitie van het landbouw- en voedselsysteem te doen slagen”, zegt Dua.

“Maak dus ook gebruik van agro-ecologie”, benadrukt Dua, “want zeker in ontwikkelingslanden, waar er geen gebrek is aan arbeidskrachten, is dat de juiste manier van voedsel produceren.” Zij zet enkele voordelen van agro-ecologie op een rij: het is minder afhankelijk van externe inputs, kennis- en arbeidsintensief, geïnspireerd op natuurlijke processen en kringlopen, landbouwkundig biodivers en het ziet opnieuw de waarde in van agroforestry.

Ook de VN-rapporteur voor het recht op voedsel, Olivier De Schutter, is pleitbezorger van een agro-ecologische intensivering. In het kader van verbreding van landbouwactiviteiten met het oog op meer inkomenszekerheid noemt Vera Dua agro-ecologie ook voor Vlaamse boeren een optie. “Zowel wat het wetenschappelijk onderzoek, de landbouwpraktijk als de ‘beweging’ rond agro-ecologie betreft, mag Vlaanderen de boot niet missen”, besluit ze.

Bron: Vilt

Meer nieuws