Ggo-vrij label Italië

27 maart 2012

Na Frankrijk heeft Italië nu ook een wetsvoorstel ingediend om een ggo-vrij label op de markt te brengen. Voorlopig neemt België nog geen initiatief om een ggo-vrije labelling mogelijk te maken. In Duitsland en Oostenrijk wordt het ggo-vrij label al veelvuldig gebruikt. In het Verenigd Koninkrijk is men bezig met een onderzoek om na te gaan of de Britse consumenten vragende partij zijn. Het gebruik van ggo-vrije labels biedt de mogelijkheid klare taal te spreken aan de consument.

Na Frankrijk heeft Italië nu ook een wetsvoorstel ingediend om een ggo-vrij label op de markt te brengen. Voorlopig neemt België nog geen initiatief om een ggo-vrije labelling mogelijk te maken. In Duitsland en Oostenrijk wordt het ggo-vrij label al veelvuldig gebruikt. In het Verenigd Koninkrijk is men bezig met een onderzoek om na te gaan of de Britse consumenten vragende partij zijn. Het gebruik van ggo-vrije labels biedt de mogelijkheid klare taal te spreken aan de consument.

Als een levensmiddel ggo’s bevat, moet dit volgens de Europese wetgeving aangegeven zijn op de etikettering. Dit impliceert bijgevolg dat, wanneer het etiket van een levensmiddel geen melding maakt over ggo's, je als biologische marktdeelnemer kan besluiten dat het geen ggo's bevat.

'Geen' is echter nogal ruim te interpreteren: men spreekt van geen ggo’s als er minder dan 0,9% aanwezig zijn. Die 0,9% zou 'zogenaamd' de onvoorziene of technisch niet te voorkomen grens zijn. In het wetsvoorstel van Frankrijk wil men die 0,9% op 0,1% brengen, omdat 0,1% veel beter aanleunt tegen de effectieve detectiegrens van ggo’s. 

In bio mogen geen ggo’s gebruikt worden, maar ook hier is de 0,9% grens voor een eventuele besmetting van toepassing. Als je alleen met bio ingrediënten werkt, mag je er als verwerker van uitgaan dat gecertificeerde ingrediënten geen ggo’s bevatten. Als je ook niet-biologische ingrediënten aankoopt, mag je uitgaan van de etikettering van deze producten. Als er geen vermelding is van gebruik van ggo’s, mag je deze dus gebruiken.

Voor producten die niet onder de algemene ggo-etiketteringswetgeving vallen zoals enzymen, moet een verklaring van de producent garanderen dat hij geen ggo’s gebruikt heeft.

De biowetgeving zegt wel dat als je als verwerker zelf een vermoeden hebt dat er ggo’s aanwezig zijn onder de 0,9%, je deze niet meer kan gebruiken in biovoeding. Sommige verwerkers analyseren immers zelf hun binnenkomende ingrediënten op de aanwezigheid van ggo’s. 

Naar aanleiding van de verschillende nationale initiatieven heeft de Europese Commissie aangegeven bezig te zijn met een studie naar de noodzaak van een harmonisatie van de verschillende nationale initiatieven. 

Dit onderwerp wordt aanstaande donderdag 29 maart besproken op het sectoroverleg voor verwerkers